Postępowanie o zatwierdzenie układu – na czym polega?

Postępowanie o zatwierdzenie układu to najbardziej odformalizowany rodzaj postępowania restrukturyzacyjnego. Ingerencja sądu w tok postępowania jest minimalna, co równoważy ograniczony zakres ochrony dłużnika przed egzekucją. Wraz z wprowadzeniem uproszczonego postępowania restrukturyzacyjnego, postępowanie o zatwierdzenie układu straciło na znaczeniu. Jednocześnie, uwzględniając ograniczony zakres możliwości korzystania z trybu uproszczonego, naturalny będzie wzrost zainteresowania tym rodzajem postępowania w przyszłości.

Postępowanie o zatwierdzenie układu – czynności wstępne

Postępowanie o zatwierdzenie układu nie może odbyć się bez udziału doradcy restrukturyzacyjnego, pełniącego funkcję nadzorcy układu. Specyfika postępowania przejawia się w tym, że to dłużnik wybiera doradcę restrukturyzacyjnego, z którym zawiera umowę o sprawowanie nadzoru nad przebiegiem postępowania. Zasadniczo, nadzorca układu pełni swą funkcję począwszy od dnia zawarcia umowy.

Następnie dłużnik w porozumieniu z nadzorcą dokonuje ustalenia dnia układowego. Dzień układowy to dzień, w oparciu o który ustala się uprawnienia wierzycieli do głosowania nad układem. To właśnie ta data wyznacza, kto jest wierzycielem dłużnika, wysokość kwot wierzytelności ujętych w spisie oraz wierzytelności spornych. Dzień układowy nie może przypadać wcześniej niż trzy miesiące i później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu. W ramach tego samego postępowania o zatwierdzenie układu nie można zmienić daty obranej za dzień układowy.

Przebieg postępowania o zatwierdzenie układu

W pierwszej kolejności dłużnik we współpracy z nadzorcą układu przygotowuje propozycje układowe oraz karty do głosowania dla wierzycieli. Następnie dłużnik zbiera głosy odnośnie zaproponowanego układu od wierzycieli, przedstawiając im karty do głosowania. Jeżeli firmie w kryzysie uda się przekonać do układu odpowiednią większość wierzycieli, składa do Sądu wniosek o zatwierdzenie układu. Do wniosku dłużnik dołącza m.in. zebrane w toku postępowania o zatwierdzenie układu karty do głosowania oraz sprawozdanie sporządzone przez nadzorcę układu. Sprawozdanie nadzorcy układu zawiera szczegółowe informacje na temat majątku dłużnika, spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych oraz plan restrukturyzacyjny.

Końcowym etapem postępowania o zatwierdzenie układu jest zatwierdzenie układu przez Sąd. Uprawomocnienie postanowienia o zatwierdzeniu układu umożliwia realizację układu na warunkach określonych w propozycjach układowych.

Przyjęcie układu w postępowaniu o zatwierdzeniu układu

Postępowanie o zatwierdzenie układu wyróżnia się odmiennym sposobem liczenia większości warunkujących przyjęcie układu. Punktem odniesienia nie są, jak w przypadku pozostałych rodzajów postępowań, wierzyciele głosujący, lecz wierzyciele uprawnieni do głosowania nad układem. Zasadniczo do układu potrzebne są głosy większości wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem, którzy mają co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. Jeżeli propozycje układowe, przewidują podział na grupy, większości te dłużnik musi uzyskać w każdej z grup.

Wyjątkowo układ może zostać przyjęty nawet przy braku osiągnięcia wymaganych większości we wszystkich grupach. Aby tak się stało, konieczne jest łączne spełnienie dwóch warunków:

  1. wierzyciele posiadający co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przypadających wierzycielom uprawnionym do głosowania nad układem zagłosowali za układem;
  2. wierzyciele z grupy lub grup, które opowiedziały się przeciwko układowi, zostaną zaspokojeni w stopniu nie mniej korzystnym niż w upadłości.

W postępowaniu o zatwierdzenie układu to nadzorca układu stwierdza przyjęcie układu.

Dla kogo postępowanie o zatwierdzenie układu?

Postępowanie o zatwierdzenie układu to dobre rozwiązanie dla dłużników, którzy pozostają w dobrych stosunkach ze swoimi wierzycielami i których bieżąca działalność operacyjna jest rentowna. Ten rodzaj postępowania umożliwia dłużnikowi dokonanie sprawnej restrukturyzacji zobowiązań w sposób niemalże całkowicie autonomiczny (pozasądowy). Jeżeli restrukturyzacja firmy wiąże się z wdrożeniem skomplikowanych środków restrukturyzacyjnych lub niezbędna jest ochrona przed egzekucją, zasadne będzie zastosowanie innego rodzaju postępowania.

Scroll to Top